၁၉၂။
နဝမသိက္ခာပဒေ၊ ၌။
မဟာနာဂေ တိဋ္ဌမာနေတိ (ဧတံ)၊ ဟူသော ဤ သဒ္ဒါသည်။
ဘုမ္မတ္ထေ၊ သတ္တမီဝိဘတ်၏ အနက်၌။
ဥပယောဂဝစနံ၊ ဒုတိယာဝိဘတ် ရှိသော သဒ္ဒါတည်း။
မဟာနာဂေသု၊ ရဟန္တာကြီးတို့သည်။
တိဋ္ဌမာနေသု၊ တည်ရှိပါ ကုန်လျက်။
ဣတိ အတ္ထော။
အထဝါ၊ ကား။
မဟာနာဂေ၊ တို့ကို။
တိဋ္ဌမာနေ၊ တည် ရှိသည်တို့ကို။
အဒိသွာ၊ မမြင်မူ၍။
ဣတိ၊ သို့။
ဧတ္ထ၊ ဤမဟာနာဂေ တိဋ္ဌမာနေ ဟူသော ပါဌ်၌။
အယံ ပါဌသေသော၊ ဤအဒိသွာဟူသော ပါဠ်ကြွင်းကို။
ဒဋ္ဌဗ္ဗော။
ဟိ၊ လဒ္ဓဒေါသ ထင်ရှားပြအံ့။
ဣတရထာ၊ ဤဘုမ္မတ္ထ၌ ဒုတိယာဝိဘတ်မှ တစ်ပါး သော အခြင်းအရာ, သို့မဟုတ် အဒိသွာဟူသော ပါဌသေသမှ တစ်ပါးသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
(ဂယမာနာ၊ ယူအပ်သော်။
ဝါ၊ ယူအပ်သော။)
အတ္ထော၊ သည်။
န ယုဇ္ဇတိ၊ မသင့်။
အန္တရာကထာတိ၊ ကား။
အဝသာနံ၊ အဆုံးသို့။
အပ္ပတွာ၊ မရောက်မူ၍။
အာရမ္ဘဿစ၊ အစ၏လည်းကောင်း။
အဝသာနဿစ၊ အဆုံး၏လည်းကောင်း။
ဝေမဇ္ဈဋ္ဌာနံ၊ အလယ်အရပ်သို့။
ပတ္တကထာ၊ ရောက်သော စကားသည်။
ဝိပ္ပကတာ တိ၊ ကား။
ကယိရမာနာ၊ ပြုအပ်ဆဲသည်။
ဝါ၊ ပြောဆိုအပ်ဆဲသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သစ္စံ၊ ပေ၊ ဂဟပတီတိ၊
ကား။
အဒ္ဓစ္ဆိကေန၊ ထက်ဝက်သော မျက်လုံးဖြင့်။
ဩလော ကယမာနာ၊ စောင်း၍ ကြည့်လတ်သော်။
ထေရေ၊ တို့ကို။
ပဝိသန္တေ၊ ဝင်လာသည် တို့ကို။
ဒိသွာ၊ ၍။
တေဟိ၊ ထိုထေရ်တို့သည်။
သုတဘာဝံ၊ မိမိစကား၏ ကြားအပ် သည်၏ အဖြစ်ကို။
ဉတွာ၊ ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
(သစ္စံ မဟာနာဂါ ခေါ စသည်ဟူ၍။)
အာဟ၊ ပြောပြီ။
၁၉၄။
ဘိက္ခုနိ ပရိပါစိတန္တိ၊ ကား။
ဘိက္ခုနိယာ၊ သည်။
ပရိပါစိတံ၊ ထက်ဝန်း ကျင် ကျက်စေအပ်သော။
ဝါ၊ စီမံအပ်သော။
ဂုဏပ္ပကာသနေန၊ ဂုဏ်ကို ထင်ရှား ပြခြင်းဖြင့်။
နိပ္ဖာဒိတံ၊ ပြီးစေအပ်သော။
လဒ္ဓဗ္ဗံ၊ ရထိုက်အောင်။
ကတံ၊ ပြုအပ်သော။
(ပိဏ္ဍပါတံ၌ စပ်။)
ဣတိ အတ္ထော။
ပန၊ ဆက်ဦးအံ့။
အဿ၊ ထိုဘိက္ခုနီ ပရိပါစိတံ ဟူသော့ ပုဒ်၏။
ပဒဘာဇနေ၊ ပဒဘာဇနီ၌။
ဘိက္ခုနိဉ္စ၊ ဘိက္ခုနီကိုလည်းကောင်း။
တဿာ၊ ဘိက္ခုနီ၏။
ပရိပါစနာကာရဉ္စ၊ ထက်ဝန်းကျင် ကျက်စေပုံအခြင်းအရာ ကိုလည်းကောင်း။
ဝါ၊ စီမံပုံအခြင်းအရာကိုလည်းကောင်း။
ဒဿေတုံ၊ ပြတော်မူ ခြင်းငှာ။
ဘိက္ခုနီနာမ၊ ပေ၊ အဒါတုကာမာနံတိ အာဒိ၊
အစရှိသော စကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ပုဗ္ဗေ ဂိဟိသမာရမ္ဘာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
ပုဗ္ဗေတိ၊ ကား။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။
(ဘိက္ခုနီ မစီမံမီ ရှေးဦးစွာ။)
သမာရဒ္ဓံ၊ ကောင်းစွာ အားထုတ်အပ်ပြီး သော ဆွမ်းကို။
သမာရမ္ဘောတိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ။
ဧတံ၊ ဤသမာရမ္ဘဟူသော အမည် သည်။
ပဋိယာဒိတဿ၊ လျော်စွာ အားထုတ်ခြင်းရှိသော ဆွမ်း၏။
အဓိဝစနံ၊ အမည် တည်း။
[ဤပုဒ်တို့၏ အဖွင့်ကို ကင်္ခါဘာသာဋီကာမှာ ရှုပါ။]
ဂိဟီနံ၊ တို့၏။
ဝါ၊ တို့သည်။
သမာရမ္ဘော၊ ကောင်းစွာ အားထုတ်အပ်သော ဆွမ်းတည်း။
ဂိဟိသမာ ရမ္ဘော၊ ဆွမ်း။
ဘိက္ခုနိယာ၊ ၏။
ပရိပါစနတော၊ ထက်ဝန်းကျင် ကျက်စေရာအခါမှ။
ဝါ၊ ပြီးစီးစေရာအခါမှ။
ပဌမမေဝ၊ သာလျှင်။
ဂိဟီနံ၊ တို့သည်။
ပဋိယာဒိတံ၊ လျော်စွာ အားထုတ်အပ်သော။
ဝါ၊ စီမံအပ်သော။
ယံ ဘတ္တံ (အတ္ထိ။)
တတော၊ ထိုဂိဟိပဋိယာ ဒိတ ဆွမ်းမှ။
အညတြ (အညံ)၊ အခြားသော ဆွမ်းကို။
တံ ပိဏ္ဍပါတံ၊ ထိုဂိဟိပဋိယာ ဒိတ ဆွမ်းကို။
ထပေတွာ၊ ထား၍။
အညံ၊ အခြားသော ဘိက္ခုနီပရိပါစိတ ဆွမ်းကို။
(တတော အညတြကို ထပ်ဖွင့်သည်။) ဘုဉ္ဇန္တဿ၊ ၏။
အာပတ္တိ, (ဟောတိ။)
ပန၊ ကား ။
တံ၊ ထိုဂိဟိပဋိယာဒိတ ဆွမ်းကို။
ဘုဉ္ဇန္တဿ, အနာပတ္တိ။
ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။
ပန၊ ဆက်။
ပဒဘာဇနေ၊ ၌။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဉာတိပဝါရိတေဟိ၊ တို့သည်။
ဘိက္ခုဿ၊ ၏။
အတ္ထာယ၊ ငှာ။
အသမာရဒ္ဓေါ၊ ကောင်းစွာ အားမထုတ်အပ်သည်။
(သမာနော)ပိ၊ ဖြစ်ပါသော်လည်း။
ပိဏ္ဍပါတော၊ သည်။
အတ္ထတော၊ အနက်သဘော အားဖြင့်။
သမာရဒ္ဓေါဝ၊ ကောင်းစွာ အားထုတ်အပ်ပြီး ဖြစ်တော့သည်သာ။
ဟောတိ၊ ၏။
(ကသ္မာ၊ နည်း။
ဘိက္ခုနာ၊ သည်။)
ယထာသုခံ၊ စွာ။
(ပိဏ္ဍပါတဿ၊ ၏။
ဝါ၊ ကို။)
အာဟရာပေတဗ္ဗတော၊ ဆောင်စေနိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဗျဉ္ဇနံ၊ သဒ္ဒါကို။
အနာဒိယိတွာ၊ ၍။
အတ္ထမေဝ၊ ကိုသာ။
ဒဿေတုံ၊ ငှာ။
ဂိဟိသမာရမ္ဘော၊ ပေ၊ ပဝါရိတာဝါတိ၊
ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
**ဗျဉ္ဇနံ၊ ပေ၊ ဒဿေတုံ** ။ ။ဝိဟိသမာရမ္ဘဟူသောသဒ္ဓါအတိုင်းဆိုလျှင် “လူတို့ အားထုတ်အပ်သော ဆွမ်း” ဟုသာ အနက်ဖြစ်နိုင်၏၊ “ဉာတကပဝါရိတ”ဟု အနက် မဖြစ်နိုင်၊ သို့သော် ဉာတကပဝါရီတတို့ အထံ၌ အလိုရှိတိုင်း တောင်းနိုင်သောကြောင့် ဂိဟိသမာရမ္ဘ ဆွမ်းနှင့် သဘောတူရကား သဒ္ဒါကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လိုရင်းအနက်ကိုသာ ပြတော်မူခြင်းငှာ “ဂိဟိသမာရမ္ဘောနာမ ၊ပေ၊ ပဝါရီတာဝါ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။၁၉၅။
ပကတိ ပဋိယတ္တန္တိ၊ ကား။
ပကတိယာ၊ ပင်ကိုယ်အားဖြင့်။
တဿေဝ ဘိက္ခုနော၊ ၏ပင်။
အတ္ထာယ၊ ငှာ။
ထေရဿ၊ အား။
ဒဿာမ၊ လှူကုန်အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
ပဋိယာဒိတံ၊ စီရင်အပ်ပြီးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပန၊ ဝါဒန္တရကား။
မဟာ ပစ္စရိယံ၊ ၌။
တဿ၊ ထိုရဟန်းဖို့။
(ဣတိ၊ ဤသို့သော်လည်းကောင်း။)
အညဿ၊ အခြားရဟန်းဖို့။
ဣတိ၊ လည်းကောင်း။
အဝတွာ၊ ခွဲခြား၍ မဆိုဘဲ။
ဘိက္ခူနံ၊ ပေ၊ ဟောတီ တိ၊
ဟူ၍။
အဝိသေသေန၊ အထူးမပြ, သာမညအားဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
၁၉၇။
ပဉ္စ၊ ပေ၊ အနာပတ္တီတိ၊
ကား။
ယာဂုခဇ္ဇကဖလာလေ၊ ယာဂု, ခဲဖွယ်, သစ်သီးငယ်, သစ်သီးကြီးဟူသော။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံ၌။
ဘိက္ခုနိပရိပါစိတေပိ၊ ဘိက္ခုနီ စီမံအပ်ပါသော်လည်း။
အနာပတ္တိ (ဟောတိ။)
သေသံ၊ ပေ၊ တိဝေဒနန္တိ၊
ပရိပါစိတသိက္ခာပဒံ နဝမံ။
ပဉ္စ ၊ပေ၊ အနာပတ္တိ
။ ။“ဘောဇဉ် ၅ ပါးမှ တစ်ပါး ဘိက္ခုနီပရိပါစိတဖြစ်သော ယာဂု ခဲဖွယ်စသည်ကို စားရာ၌ အနာပတ္တိ" ဟူရာဝယ် ဤသိက္ခာပုဒ်ဖြင့်သာ ပါစိတ်အာပတ် မသင့်ခြင်းကို ရည်ရွယ်သည်၊ ဘိက္ခုနီစသော သီတင်းသုံးဖော် ၅ ဦးတို့ တိုက်တွန်းမှ ရအပ် သော စားဖွယ်ကို စားရာ၌ သူပေါဒနဝိညတ္တိသိက္ခာပုဒ်အရ ဒုက္ကဋ်အာပတ်မှကား မလွတ် မြောက်နိုင်။-ဋီကာ။
ဥပနန္ဒဿ စတုတ္ထသိက္ခာပဒေန ။ ။ဥပနန္ဒဿ စတုတ္ထသိက္ခာပဒေနာတိ အပ္ပဋိစ္ဆန္နေ မာတုဂါမေန သဒ္ဓိံ ရဟောနိသဇ္ဇသိက္ခာပဒံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ၊ ကိဉ္စာပိ တံ အစေလကဝဂ္ဂေ ပဉ္စမံ သိက္ခာပဒံ ဟောတိ၊ ဥပနန္ဒတ္ထေရံ အာရဗ္ဘ ပညတ္တေသု ပန စတုတ္ထဘာဝတော “ဥပ နန္ဒဿ စတုတ္ထသိက္ခာပဒေနာတိ ဝုတ္တံ၊ စတုတ္ထသိက္ခာပဒဿ ဝတ္ထုတော ဣမဿ သိက္ခာ ပဒဿ ဝတ္ထုနော ပဌမံ ဥပ္ပန္နတ္တာ ဣဒံ သိက္ခာပဒံ ပဌမံ ပညတ္တံ၊ ဣမိနာစ သိက္ခာပဒေန ကေဝလံ ဘိက္ခုနိယာဧဝ ရဟောနိသဇ္ဇာယ အာ့ပတ္တိ ပညတ္တာ၊ ဥပရိ မာတုဂါမေန သဒ္ဓိံ ရဟောနိသဇ္ဇာယ အာပတ္တိ ဝိသုံ ပညတ္တာတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ။
**ဘိက္ခုနောပါဒဝဂ် ပြီး၏။**