၆၇။
အဋ္ဌမသိက္ခာပဒေ၊ ၌။
တာဝ၊ သိက္ခာပုဒ်၏ အဖွင့်မှ ရှေးဦးစွာ။
(နိဒ္ဓိဋ္ဌာယ ညွှန်ပြအပ်သော။)
ဝတ္ထုကထာယ၊ ဝတ္ထုကြောင်းကို ဆိုရာ စကားရပ်၌။
(ဝဂ္ဂုမုဒါ တီရိယေ ဘိက္ခူအစရှိသော ဝတ္ထုကြောင်း စကားရပ်၌။)
ယံ၊ အကြင်စကားရပ်သည်။
ဝါ၊ ကို။
ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုထိုက်သည်။
သိယာ၊ ဖြစ်၏။
တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံသော စကားရပ် သည်။
စတုတ္ထပါရာဇိကဝဏ္ဏနာယံ၊ ၌။
ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းရှိသည် သာ။
ဟိ၊ အထူးကား။
အယမေဝ၊ ဤဆိုအပ်လတံ့သည်သာ။
ဝိသေသော၊ ထူး၏။
တုတ္ထ၊ ထိုစတုတ္ထပါရာဇိကသိက္ခာပုဒ်၌။
အဘူတံ၊ မဟုတ် မမှန်သော ဥတ္တရိမနုဿ ဓမ္မကို။
အာရောစေသုံ၊ ပြောဆိုကြကုန်ပြီ။
ဣဓ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
ဘူတံ၊ ဟုတ်မှန် သော ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကို။
(အာရောစေသုံ။)
ဘူတမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
ပုထုဇ္ဇနာ၊ တို့သည်။
အာရောစေသုံ၊ ကုန်ပြီ။
အရိယာ၊ တို့သည်။
န၊ မပြောဆိုကြကုန်။
ဟိ၊ မှန်။
အရိယာနံ၊ တို့၏။
ပယုတ္တဝါစာနာမ၊ ပစ္စည်းနှင့် စပ်ယှဉ်သော စကားမည်သည်။
နတ္ထိ။
(ပစ္စည်း ရအောင် မပြောကြ၊ ဟူလို။)
ပန၊ ဆက်။
အတ္တနော၊ ၏။
ဂုဏေ၊ ဟုတ်မှန်သော ဂုဏ်ကို။
အာရောစီယမာနေ၊ ပုထုဇဉ်တို့က ပြောဆိုအပ်သော်။
အညေ၊ အခြား သော အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
န ပဋိသေဓေသုံ၊ မတားမြစ်ကြကုန်။
တထာ၊ ထိုသို့ ဂုဏ်ကို ပြောဆိုခြင်းကြောင့်။
ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်ကုန်သော။
ပစ္စယေစ၊ တို့ကိုလည်း။
တထာ၊ ထိုသို့ဂုဏ်ကို ပြောဆိုခြင်းကြောင့်။
ဥပ္ပန္နဘာဝံ၊ ဖြစ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကို။
အဇာနန္တာ၊ မသိကုန်သည်။
(ဟုတွာ၊ ၍။)
သာဒယိံသု၊ သာယာကြကုန်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤကား အထူးတည်း။
[ဝိသေသောကို ပြန်လှည့်ဖို့ရန် “အဇာနန္တာတိ” ဟု ဣတိ ပါရမည်။ မပါလျှင် ထည့်ပါ။]
ပန၊ ဆက်။
အထခေါ ။
ပေ။
အာရောစေသုန္တိ အာဒိမှိ၊ အစရှိသော ပါဠိရပ်၌။
(ဝေဒိတဗ္ဗံ၌ စပ်။)
ယေ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။
ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မဿ၊ ၏။
ဝဏ္ဏံ၊ ကို။
ဘာသိံသု၊ ပြောဆိုကြကုန်ပြီ။
တေ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။
အာရောစေသုံ၊ လျှောက် ကြကုန်ပြီ။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ထိုက်၏။
[အထခေါ တေ ဘိက္ခူ အစရှိသော ပါဠိတော်၌ “ယ, တသဒ္ဒါ နိစ္စသမ္ဗန္ဓာ” ဟူသည်နှင့်အညီ တ၏ စွဲနက်ကို “ယေ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မဿ ဝဏ္ဏံ ဘာသိံသု” ဟု ပြသည်။]
ပန၊ ဆက်။
ကစ္စိ။
ပေ။
ဘူတန္တိ၊ ဟူ၍။
ပုစ္ဆိတေ၊ မေးတော်မူအပ်သော်။
သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံသော ရဟန်းတို့သည်လည်း။
(ပုထုဇဉ် အရိယာအားလုံးသည်လည်း။)
ဘူတံ ဘဂဝါတိ၊ ဟူ၍။
ဝါ၊ ဟုတ်မှန်သော ဂုဏ်ဖြစ်ပါသည်ဘုရားဟူ၍။
ပဋိဇာနိံသု၊ ဝန်ခံကြကုန်ပြီ။
ဟိ၊ မှန်။
(တစ်နည်း။)
ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
အနရိယာနမ္ပိ၊ အရိယာ မဟုတ်သော ပုထုဇဉ်တို့၏လည်း။
**အနရိယာနမ္ပိ** ။ ။ဘူတံ ဘဂဝါဟု ဝန်ခံရာ၌ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကို ပြောခဲ့ကြသောပုထုဇဉ်ရဟန်းများလည်း ပါဝင်နေ၏၊ ထိုပုထုဇဉ်မျာ၏ ဝန်ခံခြင်းသည် ဘူတ ဟုတ်ပါ၏ လောဟု စောဒနာဖွယ် ရှိသောကြောင့် “အနရိယာနမ္ပိ” ဟု မိန့်သည်၊ “ပုထုဇဉ်တို့မှာလည်း လောကီဈာန်တည်းဟူသော ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မ ထင်ရှားရှိပါ၏” ဟူလို၊ ပိဖြင့် အရိယာတို့ကို သမ္ဘာဂနာပြုသည်၊ အရိယာတို့မှာ မဂ်ဖိုလ်တို့ကို ရပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မ၏ ဘူတဖြစ်ကြောင်း ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပြီ၊ ဘူတ ဟုတ်-မဟုတ် စိစစ်ဖွယ် မလိုတော့ပြီ-ဟူလို၊ ယောဇနာနှင့်တကွ များစွာသော စာအုပ်တို့၌ “အရိယာနမ္ပိ” ဟု ရှိသည်ထိုအတိုင်းမှန်လျှင် ပိအတွက် မည်သည့်အနက်ကို ယူကြမည်နည်း၊ အရိယာတို့မှာ မဂ်ဖိုလ်ကို ရပြီးဖြစ်သော ကြောင့် ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မ၏ ဘူတ ဟုတ်-မဟုတ်ကို စိစစ်ဖွယ် လိုဦးတော့မည်လော။ [ရှေး နိဿယ၌လည်း အရိယာနမ္ပိပါဌ်အတိုင်း အနက်ပေး၍, ထိုပိဖြင့် “ပုထုဇ္ဇနာနမ္ပိ ဝစနံ ဘူတံ”ဟု ဝါကျတစ်ခုကို ဆည်းလေသည်။]
အဗ္ဘန္တရေ၊ အတွင်း၌။
ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မော၊ သည်။
ဘူတော၊ ထင်ရှားရှိ၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
(သဗ္ဗေပိ ဘူတံ ဘဂဝါတိ ပဋိဇာနိံသု။)
အထ၊ ထိုအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
အရိယမိဿကတ္တာ၊ အရိယာတို့နှင့် ရောနေကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
မောဃ ပုရိသာတိ၊ ဟူ၍။
အဝတွာ၊ မိန့်တော်မမူဘဲ။
ကထံဟိ ။
ပေ။
ဘိက္ခဝေတိ၊ ဟူ၍။
ဝတွာ၊ မိန့်တော်မူပြီး၍။
ဥဒရဿ ကာရဏာတိ အာဒိ၊ အစရှိသော စကားရပ်ကို။
အာဟ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုဥဒရဿ ကာရဏာ အစရှိသော စကားရပ်၌။
(အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိ တဗ္ဗော။)
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
(ဤယသ္မာကို ဘာသိတော ဝိယ ဟောတိတိုင်အောင် စပ်။)
အရိယာ၊ တို့သည်။
(ပုစ္ဆိယမာနာ ပဋိဇာနိံသု၌ စပ်။)
အညေသံ၊ အခြားသော ပုထုဇဉ်တို့၏ (စကားကို။)
သုတွာ၊ ၍။
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အယျော၊ အရှင်သည်။
သောတာပန္နော ကိရ၊ သောတာပန်ဟု ကြားရပါတကား။
ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသော။
နယေန၊ ဖြင့်။
ပသန္နေဟိ၊ ကြည်ညိုကုန်သော။
မနုဿေဟိ၊ တို့သည်။
ပုစ္ဆိယမာနာ၊ မေးအပ်ကုန်လတ်သော်။
သိက္ခာပဒေ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို။
အပညတ္တေ၊ မပညတ်အပ်သေးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
(ဟေတုမန္တဝိသေသန။)
အနာဒီနဝ ဒဿိနော၊ အပြစ်ကို မမြင်ကြကုန်သည်။
(ဟုတွာ၊ ၍။)
သုဒ္ဓစိတ္တတာယ၊ စင်ကြယ် သော စိတ်ရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အတ္တနောစ၊ ၏လည်းကောင်း။
ပရေသဉ္စ၊ တို့၏လည်းကောင်း။
ဝိသေသာဓိဂမံ၊ တရားထူးကို ရခြင်းကို။
ပဋိဇာနိံသု၊ ဝန်ခံကြ ကုန်ပြီ။
စ၊ ဆက်။
ဧဝံ၊ သို့။
ပဋိဇာနန္တေဟိ၊ ဝန်ခံကုန်သော။
တေဟိ၊ ထိုအရိယာ ပုဂ္ဂိုလ် တို့သည်။
အညေ၊ အခြားသော ပုထုဇဉ်တို့သည်။
ဥဒရဿ၊ ဝမ်း၏။
ကာရဏာ၊ အကြောင်းကြောင့်။
ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မဿ၊ ၏။
ဝဏ္ဏံ၊ ကို။
ဘာသိတွာ၊ ပြော၍။
ယံ ပိဏ္ဍပါတံ၊ ကို။
ဥပ္ပါဒေသုံ၊ ဖြစ်စေကြကုန်ပြီ။
တံ၊ ထိုဆွမ်းကို။
(သာဒယန္တေဟိ၌ စပ်။)
သုဒ္ဓစိတ္တတာယ၊ ဖြင့်။
သာဒယန္တေဟိပိ၊ သာယာပါကုန်သော်လည်း။
ဝါ၊ သာ ယာသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။
(တေဟိ၊ ထိုအရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။)
ဥဒရဿ ကာရဏာ, ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မဿ၊ ၏။
ဝဏ္ဏော၊ သည်။
ဝါ၊ ကို။
ဘာသိတော ဝိယ၊ ပြောဆိုအပ်သကဲ့သို့။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
[ပုထုဇဉ်တို့၏ ဥတ္တရိမနုဿ ဓမ္မကို ပြော၍ ဖြစ်စေအပ်သော ဆွမ်းကို သာယာကုန်သော အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဝမ်းအတွက် ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မ၏ ဂုဏ်ကို ပြောဆိုအပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ် ကြောင့်(ပြောဆိုအပ်ရာ ရောက်သောကြောင့်။)]
သဗ္ဗသင်္ဂါဟကေန၊ အလုံးစုံသော အရိယာ ပုထုဇဉ်တို့ကို သိမ်းယူကြောင်းဖြစ်သော။
နယေနေဝ၊ နည်းဖြင့်သာလျှင်။
ကထံဟိ ။
ပေ။
ဘာသိဿထာတိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
[တုမှေအရ အရိယာများလည်း ပါဝင်သည်-ဟူလို၊“သင်္ဂယှတိ ဧတေနာတိ သင်္ဂါဟကော၊သဗ္ဗေသံ + သင်္ဂါဟကော သဗ္ဗသင်္ဂါဟကော” ဟု ပြု၊ ယောဇနာ၌ “သဗ္ဗသင်္ဂါဟိ ကေနေဝ” ပါဌ်ကို ယူ၍ “သဗ္ဗေသံ ပုထုဇ္ဇနာရိယာနံ သင်္ဂဟဏပဝတ္တေနေဝ”ဟု ပဝတ္တအနက်၌ ဏိကပစ္စည်း သက်သော ပဝတ္တတဒ္ဓိတ် ဖွင့်လေသည်။]
သေသံ၊ ကြွင်းသော ပုဒ်အပေါင်းသည်။
စတုတ္ထပါရာဇိကဝတ္ထုသဒိသမေ၀၊ စတုတ္ထပါရာ ဇိကဝတ္ထု၏ ပုဒ်အပေါင်းနှင့် တူသည်သာ။
သိက္ခာပဒဝိဘင်္ဂေပိ၊ သိက္ခာပုဒ်၏ ဝိဘင်း၌လည်း။
(အယံ ဝိသေသော၌ စပ်။)
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
တတ္ထ၊ ထိုစတုတ္ထ ပါရာဇိကသိက္ခာပုဒ်၌။
ပါရာဇိကဉ္စေဝ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သည်လည်းကောင်း။
ထုလ္လစ္စယဉ္စ၊ သည်လည်းကောင်း။
(ဟောတိ။)
ဣဓ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
ဘူတတ္တာ၊ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မ၏ ဟုတ်မှန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ပါစိတ္တိယဉ္စေ၀ ဒုက္ကဋံစ (ဟောတိ။)
အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။
ဝိသေသော၊ အထူးတည်း။
[ပါရာဇိကနှင့် ပါစိတ် ထုလ္လစ္စဉ်းနှင့် ဒုက္ကဋ်၊ ဤသို့ထူးသည်-ဟူလို။]
သေသံ ဝုတ္တနယမေဝ။
၇၇။
ဥပသမ္ပန္နဿ ဘူတံ အာရောစေတီတိ (ဧတံ)၊ ဟူသော ဤစကားကို။
ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မံဧဝ၊ ကိုသာ။
သန္ဓာယ ဝုတ္တံ။
[“ဘူတံ- ဟုတ်မှန်သော စကားကို” ဟု ပေးမည်စိုး၍ “ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မမေဝ” ဟု ဖွင့်သည်၊ “ဘူတံ- ဟုတ်မှန်သော ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကို” ဟု ပါဠိတော်၌ အနက်ပေးပါ။]
ဟိ၊ မှန်၏။
(“ဟုတ်မှန်သော ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကို ပြောလျှင် အာပတ် မသင့်” ဟူသော ပါဠိတော်စကားသည် မှန်၏။)
ပရိနိဗ္ဗာနကာလေဝါ၊ ပရိနိဗ္ဗာန် စံခါနီးအခါ၌သော်လည်းကောင်း။
အန္တရာ ဝါ၊ ပရိနိဗ္ဗာန် မစံမီ အကြား၌သော်လည်းကောင်း။
အတိကဍ္ဎီယမာနေန၊ စကားဖြင့်အလွန်ဆွဲငင်အပ်သော ရဟန်းသည်။
အတိကဍ္ဎီယမာနေန
။ “အရှင်ဘုရား . . . ပြောပါအဘယ်တရားထူးကို အရှင် ဘုရား ရအပ်ပါသနည်း” ဤသို့စသည်ဖြင့် လှည့်ပတ်၍ မပြော ပြောအောင် အမေးခံရသူကို “အတိကဍ္ဎီယမာနေန” ဟု ဆိုသည်။ [အတိကဍ္ဎီယမာနေနာတိ “ဝဒထ ဘန္တေ၊ ကိံ ဟုမှေဟိ အဓိဂတ” န္တိ ဧဝံ နိပ္ပီဠိယမာနေန။]
ပရိနိဗ္ဗာနကာလေ ဟိ
။ ။ပရိနိဗ္ဗာန် စံခါနီးဖြစ်စေ, မစံမီအကြား၌ ဖြစ်စေတရားထူး ရ မရကို အတင်းမေးခြင်းဟူသောအကြောင်း, ဈာယီအရိယာမှန်း မသိ၍ စွပ်စွဲ သော ရဟန်းအား အပြစ်မဖြစ်စေလိုခြင်းဟူသောအကြောင်း, အထက်ပုဂ္ဂိုလ်က တရားထူး ရပြီးပြီလားဟု မေးခြင်းဟူသောအကြောင်း, ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် တရားအလုပ်ကို အားထုတ်နေသူ တည်းဟု အများသိ၍ အားထုတ်မှု၏ အချီးနှီး မဖြစ်ကြောင်း ကြားရလျှင် ရွှင်လန်းစေလို အတုလိုက်၍ အားထုတ်စေလိုခြင်းစသော အကြောင်းများတည်း၊ ဤအကြောင်းများကြောင့် ကား (မေးမေး မမေးမေး) မိမိ အရိယာဖြစ်ကြောင်းကို ပြောနိုင်၏။ [အနတိကဍ္ဎိယမာနေနပိ ပုစ္ဆိတေဝါ အပုစ္ဆိတေဝါ တထာရူပေ ကာရဏေ သတိ အာရောစေတုံ ဝဋ္ဋတိယေဝ၊ ကာရကော အယန္တိ ဉ တွာပိ ပဋိပတ္တိယာ အမောဃဘာဝဒဿနေန သမုတ္တေဇနာယ သမ္ပဟံသနာယစ အရိယာ အတ္တာနံ ပကာသေန္တိယေဝ၊-ဋီကာ။]
ဥပသမ္ပန္နဿ ဘူတံ အာရောစေတုံ ဝဋ္ဋတိ။
သုတပရိယတ္တိသီလဂုဏံ ပန၊ ကြားနာအပ်ပြီးသော သုတဂုဏ်, သင်အပ်ပြီးသော ပရိယတ္တိဂုဏ်, သီလဂုဏ်ကိုကား။
အနုပသမ္ပန္နဿ အာရောစေတုံ ဝဋ္ဋတိ။
[ဋီကာ၌ “သုတဂုဏံ, ပရိယတ္တိဂုဏ်, သီလဂုဏံစ” ဟု ဖွင့်သည်။]
အာဒိကမ္မိကဿ၊ အစ အဦး လွန်ကျူးမှု၌ ယှဉ်သော။
ဝဂ္ဂုမုဒါမြစ်ကမ်း၌ နေသော ရဟန်းအပေါင်း၏။
အနာပတ္တိ။
ပန၊ ဆက်။
ဥမ္မတ္တကဿာတိ ဣဒံ၊ ဟူသော ဤစကားကို။
ဣဓ၊ ဤသိက္ခာ ပုဒ်၌။
န ဝုတ္တံ၊ မိန့်တော်မမူအပ်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ဒိဋ္ဌိသမ္ပန္နာနံ၊ မဂ်ဉာဏ်အမြင်နှင့် ပြည့်စုံကုန်သော အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
ဥမ္မာဒဿဝါ၊ ရူးသွပ်ခြင်း၏လည်းကောင်း။
စိတ္တက္ခေပဿဝါ၊ စိတ်ပျံ့လွင့်ခြင်း၏လည်းကောင်း။
အဘာဝါ၊ မရှိခြင်းကြောင့် တည်း။
ဣတိ၊ သို့။
မဟာပစ္စရိယံပိ၊ ၌လည်း။
ဝိစာရိတံ၊ စိစစ်အပ်ပြီ။
[အချို့စာများ၌ မဟာပစ္စရိယမ္ပိ ဟိဟု ရှိ၏။ ထို (ဟိ) လိုမည် မထင်။]
ပန၊ ထိုသို့ပင်စိစစ်အပ်ပါသော် လည်း။
ဈာနလာဘီ၊ လောကီဈာန်ကို ရခြင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဈာနေ၊ သည်။
ပရိဟီနေ၊ လျောလတ်သော်။
(ဈာန်လျောပြီး နောက်မှ)။
ဥမ္မတ္တကော၊ ရူးသွပ်သူ သည်။
ဘဝေယျ၊ ဖြစ်နိုင်ရာ၏။
တဿပိ၊ ထိုဈာန်လျောပြီးနောက်မှ ရူးသွပ်သူ၏ လည်း။
ဘူတာရောစနပစ္စယာ၊ ဘူတာရောစန အကြောင်းကြောင့်။
အနာပတ္တိ၊ အနာပတ်ကို။
န ဝတ္တဗ္ဗာ၊ မဆိုထိုက်။
(ကသ္မာ၊ နည်း။)
ဘူတဿေဝ၊ ဟုတ်မှန်သော ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မ၏ပင်။
အဘာဝတော၊ မရှိခြင်းကြောင့်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ် အပ်၏။
[ဈာန်လျောပြီးနောက် ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မ ထင်ရှား မရှိ၍ ဘူတာရောစန မဟုတ်။ သို့သော် ဥမ္မတ္တကဖြစ်၍ စတုတ္ထပါရာဇိက အဘူတာရောစနသိက္ခာပုဒ်အရ အာပတ်မသင့်။]
သေသံ ဥတ္တာနမေဝ။
ဧတံ ဘူတာရောစနံနာမ၊ မည်သည်။
ပုဗ္ဗေ၊ ၌။
အဝုတ္တေဟိ၊ မဆိုအပ်ကုန်သေးသော။
(ရှေးက မပါခဲ့ကုန်သေးသော။)
ကာယ တော၊ လည်းကောင်း။
ဝါစာတော၊ လည်းကောင်း။
ကာယဝါစာတော၊ လည်း ကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
တီဟိ၊ ကုန်သော။
သမုဋ္ဌာနေဟိ၊ တို့ကြောင့်။
သမုဋ္ဌာတိ၊ ဖြစ်၏ ။
ပေ။
ကုသလာဗျာကတစိတ္တေဟိ၊ ကုသိုလ်အဗျာကတစိတ်တို့ဖြင့်။
ဒွိစိတ္တံ၊ ၏။
သုခမဇ္ဈတ္တဝေဒနာဟိ၊ သုခ ဥပေက္ခာဝေဒနာတို့ဖြင့်။
ဒွိဝေဒနံ၊ ၏။
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။