Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
(SP) Pācittiya-aṭṭhakathā
(SP) Pācittiya-aṭṭhakathā

2. Omasavādasikkhāpadavaṇṇanā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

၁၂။ ဒုတိယသိက္ခာပဒေ၊ ၌။ ဩမသန္တီတိ၊ ကား။ ဩဝိဇ္ဈန္တိ၊ နှုတ်တည်းဟူသော လှံဖြင့် ထိုးကြကုန်၏။ [ဤပုဒ်၏ အဖွင့်ကို ကင်္ခါဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။]
ခုံသေန္တီ တိ၊ ကား။ အက္ကောသန္တိ၊ ဆဲရေးကြကုန်၏။ [ခုံသဓာတ် ဆဲရေးခြင်းအနက်ဟော။]
ဝမ္ဘေန္တီတိ၊ ကား။ ပဓံသေန္တိ၊ လွှမ်းမိုးနှိပ်စက် ဖျက်ဆီးကြကုန်၏။
၁၃။ ဘူတပုဗ္ဗန္တိ ဣဒံ ဝတ္ထုံ၊ ဘူစာပုဗ္ဗံ အစရှိသော ဤဝတ္ထုကို။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဩမသဝါဒဂရဟဏတ္တံ၊ နှုတ်လှံထိုးခြင်းကို ကဲ့ရဲ့တော်မူခြင်းအကျိုးငှာ။ အာဟရိ၊ ဆောင်တော်မူပြီ။ [ပုဗ္ဗေ- ရှေး၌+ဘူတံ- ဖြစ်ဖူးသော ဝတ္ထုတည်း။ ဘူတပုဗ္ဗံ- ရှေး၌ ဖြစ်ဖူးသော ဝတ္ထုတည်း။ “ဘူတပုဗ္ဗံ-ရှေး၌ ဖြစ်ဖူးသော ဝတ္ထုကား” ဟု ပဌမန္တသော် လည်းကောင်း, တစ်နည်း- “ဘူတပုဗ္ဗံ- ရှေး၌ ဖြစ်ဖူးသော ဝတ္ထုကို၊ အာဟရိဿာမိ -ဆောင်တော်မူအံ့”ဟု ဒုတိယန္တသော်လည်းကောင်း ပါဠိတော်၌ အနက်ပေးပါး။]
နန္ဒီဝိသာလောနာမာတိ (ဧတ္ထ)၊ ၌။ နန္ဒီတိ၊ နန္ဒီဟူသော ဤသဒ္ဒါသည်။ တဿ ဗလီဗဒ္ဓဿ၊ ထိုနွားလား၏။ နာမံ၊ အမည်တည်း။ (အမည်ဟော သဒ္ဒါဖြစ်သည် ဟူလို)။ ပန၊ ဆက်။ အဿ၊ ထိုနွားလား၏။ ဝိသာဏာနိ၊ ဦးချိုတို့သည်။ ဝိသာလာနိ၊ ပြန့်ကားကုန်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နန္ဒီဝိသာလောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

တေန သမယေန၊ အလောင်းအစား လုပ်ရာ ထိုအခါ၌။ ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားအလောင်း သည်။ နန္ဒီဝိသာလောနာမ၊ နန္ဒီဝိသာလမည်သော နွားလားသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဝမ္ဘေန္တီတိ ။ ။ဝမ္ဘေန္တီကို ပဓံသေန္တိဟု ဖွင့်၏၊ ထိုပဓံသေန္တိကို အဘိဘ၀န္တိဟု ဋီကာဖွင့်၏၊ “လွှမ်းမိုး” ဟူသည်မှာ ထိုသူ့ကို နိမ့်ကျသွားအောင် နှိမ်ချခြင်းတည်း၊ “ဝဘိ-နိန္ဒာယံ”ဟု ဓာတ်ကျမ်းရှိသောကြောင့် “ဝမ္ဘေန္တိ-ရှုတ်ချကြကုန်၏” ဟု အနက်ပေးကြသည်၊ “ရှုတ်ချ”ဟူသည်လည်း နိမ့်ကျသွားအောင် နှိမ်၍ စကားပြောခြင်းတည်း။

ဗလီဗဒ္ဒဿ ။ ။သက္ကတ၌ “ဗလီ ဗရ်ဒ” ဟု ရှိ၏၊ “ဗလီ + ဤ ဗရ်ဒ” ဟု ပုဒ်ခွဲ၊ ဗရ်ဒကိုလည်း ဗရ+ ဒဟု ခွဲ၊ ဗရသည် ပါဠိ၌ ဝရ ဖြစ်၏၊ ဤစ-ကြက်သရေလည်း + ဝရောစ-ဆုလာဘ်လည်း၊ ဤဝရာ-တို့၊ ဤဝရေ ဒဒါတီတိ ဤဝရဒေါ-ဟု ဆိုလိုလျက် ဝကို ဗပြု ရပျောက်၍ ဒ ငွေဘော်ရောက်လျက် ဤဗဒ္ဒေါဟု ဖြစ်သည်၊ ဗလံ ယဿ အတ္ထီတိ ဗလီ၊ ဗလီစ + သော + ဤဗဒ္ဒေါစာတိ ဗလီဗဒ္ဒေါ-ခွန်အားပြည့်မတ်, ကြက်သရေ ဆုလာဘ်ကို ပေးတတ်သော နွားလား။

နန္ဒီဝိသာလော ။ ။နန္ဒိတဗ္ဗောတိ နန္ဒော-နှစ်သက်ဖွယ် ကိုယ်အဆင်း ခွန်အား စသည်၊ နန္ဒော ယဿ အတ္ထီတိ နန္ဒီ၊ “ နန္ဒီ " ကား ထိုနွားလား၏ မူလနာမည်တည်း၊ ဝိသာလာနို ယဿာတိ ပိသာလော၊ နန္ဒီစ + သော + ဝိသာလောစာတိ နန္ဒီဝိသာလော၊ နာမည်ဟောသဒ္ဒါ ဖြစ်၍ နန္ဒီ၌ ရဿ မပြုရ၊ ရဿပြုလျှင် နန္ဒီဟူသော နာမည်ရင်း ပျက်သွားလိမ့်မည်။

ဗြာဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားသည်။ တံ၊ ထိုနွားလားကို။ ယာဂုဘတ္တာဒီဟိ၊ ယာဂု ထမင်း အစရှိသော အစာတို့ဖြင့်။ အတိဝိယ၊ အလွန်အကဲသာလျှင်။ ပေါသေတိ၊ ပြုစုမွေးမြူ ထားပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ သော၊ ထိုနွားလားသည်။ ဗြာဟ္မဏံ၊ ကို။ အနုကမ္ပမာနော၊ သနားစောင့်ရှောက်, ချီးမြှောက်လိုသည်။ (ဟုတွာ၊ ၍)။ ဂစ္ဆ တွန္တိ အာဒိံ၊ ဂစ္ဆ တွံ အစရှိသော စကားကို။ အာဟ၊ ပြောပြီ။
တတ္ထေ၀ အဋ္ဌာသီတိ၊ ကား။ အဟေတုကပဋိသန္ဓေကကာလေပိ၊ အဟိတ် ပဋိ သန္ဓေ တည်နေရာအခါ၌သော်မှလည်း။ ပရခုံသနံ၊ သူတစ်ပါးတို့၏ ဆဲရေးခြင်းကို။ အမနာပတောယေဝ၊ မြတ်နိုးဖွယ် မဟုတ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်သာလျှင်။ (တစ်နည်း) အမနာပတောယေဝ၊ မြတ်နိုးဖွယ် မဟုတ်ဟူ၍သာလျှင်။ ပစ္စေသိ၊ စိတ်၌ သိပြီ။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဗြာဟ္မဏဿ၊ ၏။ ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။ ဒဿေတုကာမော၊ ထင်ရှား ပြလိုသည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။) အဋ္ဌာသိ၊ ရပ်နေပြီ။

သကဋ ၊ပေ၊ ပဝဋ္ဋေသီတိ၊ ကား။ ပဋိပါဋိယာ၊ အစဉ်အားဖြင့်။ (စီတန်းလျက်။) ထပေတွာ၊ ထားပြီး၍။ ဟေဋ္ဌာ၊ လှည်းအိမ်၏ အောက်လှည်းဝင်ရိုး၌။ ရုက္ခေ၊ သစ် သားတို့ကို။ ဒတွာ၊ ပေး၍။ (ရှေ့လှည်း နောက်လှည်း တစ်ဆက်တည်းဖြစ်အောင် သစ်သားတို့ကို လျှိုထား၍။) ဧကာဗဒ္ဓံ၊ တစ်ဆက်တည်း ဖွဲ့တုပ်အပ်သည်ကို။ ကတွာ၊ ၍။ မုဂ္ဂမာသဝါလုကာဒီဟိ၊ ပဲနောက်, ပဲကြီး, သဲ အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ပုဏ္ဏံ၊ ပြည့်သော။ သကဋသတံ၊ လှည်းပေါင်းတစ်ရာကို။ ပဝဋ္ဋေန္တော၊ လိမ့်စေလတ်သော်။ (လိမ့်အောင် ရုံးလတ်သော်။) (ပဝဋ္ဋေသိ၌ စပ်။) ပုဗ္ဗေ၊ မလိမ့်စေမီ ရှေ့အဖို့၌။ ပတိဋ္ဌိတာရပ္ပဒေသံ၊ မြေ၌ တည်သော အကန့်ဒေါက်ဆန်၏ အရပ်ကို။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ အရေ၊ အကန့်ဒေါက်ဆန်သည်။ ပတ္တေ၊ ရောက်လတ်သော်။ (“ရှေ့လှည်း အကန့်ဒေါက်ဆန်၏ တည်ရာအရပ်သို့ နောက်လှည်း အကန့်ဒေါက်ဆန် ရောက်လတ် သော်” ဟု ဆိုလိုဟန်တူသည်။)

ဟောတိ ။ ။“အတီတတ္ထေ ဝတ္တမာနဝစနံ"ဟု ဋီကာ ဖွင့်သောကြောင့် "ဖြစ်ခဲ့သည်, ဖြစ်လေသည်”ဟု အတိတ်အနက်ပေး၊ တစ်နည်း- ထိုအချိန်က ဖြစ်ဆဲကြိယာကို ဆိုလိုသော ကြောင့် ဟောတိဟု ပစ္စုပ္ပန်ကြိယာကို သုံးစွဲသည်၊ တံ ကာလာပေက္ခဝတ္တမာန်ဟု ဆိုလိုသည်၊ သဒ္ဒန္တရသန္နိဓာနေနဘူတဘာဝဂမော သိယာ-တေန သမယေနဟူသော သဒ္ဒါ တစ်ပါး၏ အနီး၌ တည်ရှိခြင်းကြောင့် လွန်ပြီးဖြစ်ကြောင်းကိုကား သိနိုင်၏၊ ဤအလို “ဟောတိ- ဖြစ်၏" ဟုသာ ပေး။

အမနာပတော ။ ။အမနာပတော၌ ဘာဝပ္ပဓာန ဘာဝလောပကြံပါ၊ တစ်နည်း-တော ပစ္စည်းကို ပဌမာအနက်၌ သက်၍ ဣတိအကျေကြံ၊ ချဲ့ဦးအံ့- အမနာပတောသည် ပရခုံသန နှင့် အရတူနေ၏၊ အရတူလျှင်လည်း တစ်ဝါကျတည်းဝယ် ဝိဘတ်တူ မြဲဖြစ်၏၊ ဤ၌ကား ဝိဘတ် မတူ၊ ထို့ကြောင့် အမနာပဘာဝတောဟု ဆိုလိုလျက် အမနာပတောဟု ဘာဝပ္ပဓာန ဘာဝလောပကြံရသည်၊ တစ်နည်း- အမနာပတောကို အာကာရပုဒ်ဖြစ်အောင် ဣတိ အကျေ ကြံ၍ တောပစ္စည်းကို ပဌမာအနက်၌ သက်ပါ။ [ပစ္စေသီတိ အမနာပံ ဣဒံတိ အညာသိ၊ ဋီကာ။]

ပဝဋ္ဋိတံ၊ လိမ့်စေအပ်သည် မည်သည်။ (လိမ့်စေ အပ်ရာ ရောက်သည်။) ကိဉ္စာပိ ဟောတိ၊ အကယ်၍ ကား ဖြစ်ပါပေ၏။ ပန၊ ထိုသို့ ပင် ဖြစ်ပါသော်လည်း။ ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားအလောင်းသည်။ ပုရိမသကဋေန၊ ရှေ့ဆုံးလှည်းသည်။ ပတိဋ္ဌိတဋ္ဌာနေ၊ တည်ရာ အရပ်၌။ ပစ္ဆိမသကဋံ၊ နောက်ဆုံး လှည်းကို။ ပတိဋ္ဌာပေတုံ၊ တည်စေခြင်းငှာ။ (တည်အောင်။) သကဋသတပ္ပမာဏံ၊ လှည်းတစ်ရာ ပမာဏရှိသော။ ပဒေသံ၊ အရပ်တိုင်အောင်။ ပဝဋ္ဋေသိ၊ လိမ့်စေပြီ။
ဟိ၊ မှန်။ ဗောဓိသတ္တာနံ၊ တို့၏။ သိထိလကရဏံနာမ၊ ပေါ့ပေါ့လျော့လျော့ ပြုခြင်း မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။
တေန၊ ပေ၊ အဟူတိ၊ ကား။ ဗြာဟ္မဏဿ၊ ၏။ တေန ဓနလာဘေန၊ ထိုဥစ္စာ ကို ရခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။ အတ္တနော၊ ၏။ ကမ္ဗေနစ၊ အလုပ်ကြောင့်လည်း ကောင်း။ သော နန္ဒီဝိသာလော၊ ထိုနန္ဒီဝိသာလနွားလားသည်။ အတ္တမနော၊ မိမိ စိတ်ရှိသူသည်။ ဝါ၊ နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်သူသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ [တေန စတ္တမနော၌ စသဒ္ဒါသည် အတ္တနော ကမ္မေနကို ဆည်းသော အဂုတ္တသမုစ္စည်း တည်း။ အဟုကို အဟောသိဟု ဖွင့်သည်။ ရုပ်ပြီးပုံကို သဒ္ဒါကျမ်းတို၌ ရှု။]
၁၅။ ပန၊ ဆက်။ အက္ကောသေနာပီတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ (အက္ကောသေန ဣစ္စေဝ မာဟ၌ လှမ်းစပ်။) ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။ ပရတော၊ နောက်၌။ (အကျယ်ပဒ ဘာဇနီ၌။) ဒွေ အက္ကောသာ၊ ပေ၊ ဥက္ကဋ္ဌောစာတိ၊ ဟူ၍။ ဝိဘဇိတုကာမော၊ ဝေဖန် တော်မူလိုသည်။ (ဟောတိ။) တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေ့ဝတ္ထုကြောင်း၌။ ဟီနေနပိ၊ ပေ၊ ခုံသေန္တီတိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂီတိကာရေဟိ၊ သံဂါယနာတင် ထေရ်တို့သည်။) ဝုတ္တံ ယထာ၊ မိန့်ဆိုအပ်သကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ တူ။ အဝတွာ၊ မိန့်တော်မမူဘဲ။ အက္ကောသေန ဣစ္စေဝ၊ အက္ကောသေနဟူ၍သာ။ အာဟ၊ ပြီ။
ဝေနဇာတီတိ၊ ကား။ တစ္ဆကဇာတိ၊ လက်သမားတို့၏ အမျိုးဇာတ်တည်း။
ဝေဏုကာရဇာတီတိပိ၊ ဝါးကို ပြုလုပ်သူ နှီးရွေသမားတို့၏ အမျိုးဇာတ်ဟူ၍လည်း။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကြကုန်၏။ [ဝါးကို နှီးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်၍ နှီးဖြင့် တောင်းစသည် ရက်လုပ်သူကို “နှီးရွေသမား”ဟု ခေါ်သည်။]
နေသာဒဇာတီတိ၊ ကား။ မိဂလုဒ္ဒကာဒိဇာတိ၊ သားမုဆိုး အစရှိသူတို့၏ အမျိုးဇာတ် တည်။း [အာဒိဖြင့် ကေဝဋ္ဋဇာတိ- တံငါသည်တို့၏ အမျိုးဇာတ် စသည်ကို ယူ။]
ရထကာရဇာတီတိ၊ ကား။ စမ္မကာရဇာတိ၊ သားရေနယ်သမားတို့၏ အမျိုးဇာတ် တည်း။ ဝါ၊ ဖိနပ်ချုပ်သမားတို့၏ အမျိုးဇာတ်တည်း။ [ရထားကို ပြုလုပ်သည့်အခါ သားရေဖြင့် အပေါ်က အုပ်၍ ပြုလုပ်ရသောကြောင့် သားရေကို ပြုလုပ်သူ သားရေနယ်သမားကို “ရထကာရ” ဟု ခေါ်သည်။ တစ်နည်း၊ ဖိနပ်ချုပ်သမားကို “ရထကာရ” ဟု ခေါ်သည်။ ရထကာရောဝ စမ္မဿ, ပရိကန္တံ ဥပါဟနံ၊- ဒွါဒသ နိပါတ်, ကာမဇာတ်ပါဠိ။]
ပုက္ကုသဇာတီတိ၊ ကား။ ပုပ္ဖဆဋ္ဋကဇာတိ၊ ပန်းမှိုက်သွန် ဘင်ကြုံးသမားတို့၏ အမျိုးဇာတ်တည်း။ [နန်းတော်သူ မိဖုရားတို့က မစင်ကို ပန်းဖြင့် ဖုံး၍ ထိုမစင်ကို ယဉ်ကျေးအောင် ပန်းမှိုက်ဟု ခေါ်ကြသတတ်၊ ထိုပန်း မှိုက် စွန့်ပစ်ရသူကို “ပုပ္ဖဆဋ္ဋက” ဟု ခေါ်၏၊ အမှန်မှာ မစင်စွန့်ပစ်ရသူပင်တည်း၊ ပု ဝုစ္စတိ ကရီသံ၊ တံ ကုသတိ အပနေတီတိ ပုက္ကုသော၊- ယောဇနာ၊ သက္ကတ၌ “ပုက်-စက်ဆုပ်ဖွယ်သို့ + ကသတိ -ရောက်တတ်၏၊ ဣတိ ပုက္ကုသော” ဟု ရှိ သည်။]
အဝကဏ္ဏကာဒိ၊ အဝကဏ္ဏက အစရှိသော အမည်သည်။ ဒါသာနံ၊ ကျွန်တို့၏။ နာမံ၊ သည်။ ဟောတိ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဟီနံ၊ ယုတ်ညံ့၏။ [ရှေးခေတ်က ကျွန်များကို “အဝကဏ္ဏက, ဇဝကဏ္ဏက” စသည်ဖြင့် နာမည် မှည့်ကြသည်။]
ဩညာတန္တိ၊ ကား။ အဝညာတံ၊ အယုတ်အညံ့ဟု အသိအမှတ်ပြုအပ်သော အမည်တည်း။
ဥညာတန္တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပဌန္တိ၊ ဖတ်ကြကုန်၏။
အဝညာတန္တိ၊ ကား။ ဝမ္ဘေတွာ၊ ရှုတ်ချ၍။ ဉာတံ၊ သိအပ်သော အမည်တည်း။ [“ရှုတ်ချ" ဟူသည် အောက်တန်း ချခြင်းပင်တည်း၊ ထို့ကြောင့် ဩညာတံ, ဥညာတံ, အဝညာတံဟု သဒ္ဒါ ၃ မျိုး ကွဲသော်လည်း အနက်တူဟု မှတ်၊ အဝညာတံ၌ အဝကို ဩပြုလျှင် ဩညာတံ, အဝကို ဩ၏ ဝိပရိတ် ဥပြုလျှင် ဥညာတံဟု ဖြစ်၏။]
ဟီဠိတန္တိ၊ ကား။ ဇိဂုစ္ဆိတံ၊ စက်ဆုပ်အပ်သော အမည်တည်း။
ပရိဘူတန္တိ၊ ကား။ ဧတေန၊ ဤအမည်ဖြင့်။ ကိံ၊ အဘယ်အကျိုး ရှိအံ့နည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ပရိဘဝကတံ၊ လွှမ်းမိုးမှုကို ပြုအပ်သော အမည်တည်း။ ဝါ၊ လွှမ်းမိုးအပ်သော အမည်တည်း။
အစိတ္တီကတန္တိ၊ ကား။ န ဂရု ကတံ၊ အလေးအမြတ် မပြုအပ်သော အမည်တည်း။ [မိမိစိတ်ကို မိမိလေးစား သကဲ့သို့ မလေးစားအပ်သော အရာကို “အစိတ္တီကတ” ဟု ခေါ်သည်၊ ထို့ကြောင့် “အစိတ္တီကတံ- မိမိစိတ်ကဲ့သို့ မပြုအပ်သော အမည်၊ ဝါ-အလေးဂရု မပြုအပ်သော အမည်” ဟု ပေး။]
ကောဋ္ဌကကမ္မန္တိ၊ ကား။ တစ္ဆေကကမ္မံ၊ လက်သမားတို့၏ အလုပ်တည်း။ [တစ္ဆက ကမ္မန္တိ ပဍ္ဎကီကမ္မံ၊-ဋီကာ၊ ကျောက်ဆစ်သမားတို့ကိုလည်း “ကောဋ္ဋက”ဟု ဆိုကြ၏၊ ထို့ကြောင့် “ကောဋ္ဋကကမ္မန္တိ ဝါ ပါသာဏ ကောဋ္ဋကကမ္မံ” ဟု ဋီကာ၌ တစ်နည်း ဖွင့်သည်၊]
မုဒ္ဒါတိ၊ ကား။ ဟတ္ထမုဒ္ဒါဂဏနာ၊ လက်ချောင်းတို့ကို တွန့်စေခြင်းဖြင့်။ **ဟတ္ထမုဒ္ဒါဂဏနာ** ။ ။အင်္ဂုလိသင်္ကာစနေန - လက်ချောင်းတို့ကို တွန့်စေခြင်းအားဖြင့်၊ ဂဏနာ-ရေတွက်ကြောင်းဖြစ်သော ဂဏန်းအတတ်၊ ၁-ဆိုလျှင် လက်တစ်ချောင်း ချိုး၊ ၂ ဆိုလျှင် လက် ၂ ချောင်း ချိုး၊ ဤသို့ စသောအားဖြင့် လက်ချောင်းတို့ကို တွန့်စေ၍၊ ဝါ -ချိုး၍ ရေတွက်ကြောင်း ဂဏန်းအတတ်ကို “မုဒ္ဒါ” ဟု ဆိုသည်၊ ဟတ္ထအရ လက်တစ်ခုလုံး ရသော်လည်း ဧကဒေသျူပစာရအားဖြင့် လက်ချောင်းကို ယူ၊ မုဒ္ဒါသဒ္ဒါ၏ အနက်များစွာတို့တွင် သင်္ကောစနအနက်လည်း ထောမနိမိ၌ ပါ၏။ ရေတွက်ကြောင်းဖြစ်သော ဂဏန်းအတတ်တည်း။
ဂဏနာတိ၊ ကား။ အစ္ဆိန္နကာဒိ အဝသေသဂဏနာ၊ အစ္ဆိန္နကအစရှိသော ကြွင်းသော ဂဏန်းအတတ်တည်း။
လေခါတိ၊ ကား။ အက္ခရလေခါ၊ အက္ခရာတို့ကို ရေးသားကြောင်း စာရေးအတတ် တည်း။
မဓုမေဟာဗာဓော၊ ဆီးချိုရောဂါကို။ ဝေဒနာယ၊ နာကျင်ကိုက်ခဲမှု ဝေဒနာ၏။ အဘာဝတော၊ မရှိခြင်းကြောင့်။ ဥက္ကဋ္ဌာတိ၊ အမြတ်ဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူ အပ်ပြီ။ [မေဟတိ သိဉ္စတိ ဧတေနာတိ မေဟော၊ မဓုနော + မေဟော မဓုမေဟော ချိုသော ဆီးရည်၏ ယိုစီးကြောင်းရောဂါ၊ ဝါ၊ ဆီးချိုရောဂါ။]
ပါဋိကင်္ခါတိ၊ ကား။ ဣစ္ဆိတဗ္ဗာ၊ အလိုရှိထိုက်၏။ [ပဋိကင်္ခိတဗ္ဗာတိ ပဋိကင်္ခါ၊ ပဋိကင်္ခါယေဝ ပါဋိကင်္ခါ၊ သွတ္ထ၌ ဏသက်၊]
ယကာရေနဝါ ဘကာရေနဝါတိ၊ ကား။ ယကာရဘကာရေ၊ ယအက္ခရာ, ဘအက္ခရာတို့ကို။ ယောဇေတွာ၊ ယှဉ်စေ၍။ ယော အက္ကောသော၊ အကြင်ဆဲရေးခြင်းသည်။ (အတ္ထိ။ သော အက္ကောသော၊ ထိုဆဲရေးခြင်းသည်လည်း သော ကောင်း။) [ယဘ၊ မေထုနေဟု ဓာတ်ကျမ်းရှိသောကြောင့် မေထုန်နှင့် စပ်ယှဉ် သော “နင့် အမေ ငါ” အစရှိသော ဆဲရေးခြင်းမျိုးကို ဆိုလိုသည်။]

ကာဋကောဋ စိကာယဝါတိ (ဧတ္ထ)၊ ၌။ ကာဋန္တိ၊ ကား။ ပုရိသနိမိတ္တံ၊ ယောက်ျားနိမိတ်တည်း။

အစ္ဆိန္နကာဒိ အဝသေသဂဏနာ ။ ။ပါဒသိကမိလက္ခကာဒယော ဝိယ နဝန္တဝသေန ဂဏနာ၊ ပါဒသိက-တောင်ခြေကို မှီ၍နေသော၊ မိလက္ခက-လူရိုင်း၊ တောသူ တောင်သား ဟူလို၊ တောသူ တောင်သားတို့၏ ၁-၂-၃-၄-၅-၆-၇-၈-၉ ဟု ၁ မှစ၍ ၉ အဆုံးတိုင်အောင် အဆက်မပြတ် ရေတွက်ကြောင်းဖြစ်သော ဂဏန်းအတတ်ကို “အစ္ဆိန္နကဂဏနာ” ဟု ဆိုသည်၊ [နဝန္တာဒိဝိဓိနာ ပဝတ္တော ဂဏနဂန္ထော အန္တရာ ဆိန္နာဘာဝေန အစ္ဆိန္နကောတိ ဝုစ္စတိ၊ သာမည ဖလသုတ် ဋီကာသစ်။ ]အာဒိသဒ္ဒေန သင်္ကလန (သံ-ပေါင်း၍+ကလန-ရေတွက်ကြောင်း၊) ဂဏန်းအတတ်, အပေါင်းရေတွက်နည်း၊ ပဋုပ္ပါဒန (သတုပ္ပါဒန) ပေသီး စသော ဇယ်များကို ဖြစ်စေ၍ ချ၍ ရေတွက်ကြောင်းဖြစ်သော ဂဏန်းအတတ်၊ ဝေါက္လန- (ဝိ-အဝ + ကလန) မပေါင်းဘဲ နှုတ်၍ ရေတွက်နည်း၊ ဘာဂဟာရာဒိဝသေန-တစ်စုတစ်ပုံစီ ဆောင်ယူ ရေတွက် ကြောင်းဖြစ်သော ဂဏန်းအတတ် အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်၊ ပဝတ္တာ ပိဏ္ဍနဂဏနာ ဂဟိတာ။. . . ယဿ သာ ပဂုဏာ ဟောတိ-အကြင်သူမှာ ထိုအပေါင်း ရေတွက်ကြောင်း ဂဏန်းအတတ်ကို အဝါးဝစွာ လေ့လာအပ်ပြီး ဖြစ်၏၊ သော ရုက္ခမ္ပိ ဒိသွာ ဧတ္တကာနိ ဧတ္ထ ပဏ္ဏာနီတိ ဇာနာတိ။

ဗြဟ္မဇာလသုတ် ဋီကာသစ် ။ ။ဟတ္ထမုဒ္ဒါတိ ဟတ္ထေန အဓိပ္ပာယဝိညာပနံ၊ တံ ပန အင်္ဂုလိသင်္ကာစနေန ဂဏနာယေဝါတိ အာစရိယဓမ္မပါလတ္ထေရေန ဝုတ္တံ၊ အာစရိယ သာရိပုတ္တတ္ထေရေန ပန ဟတ္ထမုဒ္ဒါဂဏနာတိ အင်္ဂုလိသင်္ကာစနေနေဝ ဂဏနာတိ ဝုတ္တံ၊ တေဟိ စ ဟတ္ထမုဒ္ဒါနာမ အင်္ဂုလိပဗ္ဗေသု သညံ ထပေတွာ ဂဏနာတိ ဒဿိတာ၊ ဂဏနာ ဝုစ္စတိ အစ္ဆိန္နကဂဏနာပါရိသေသညာယေန၊ သာ ပန ပါဒသိကမိလက္ခကာဒယော ဝိယ ဧကံဒွေတိ အာဒိနာ နဝန္တဝိဓိနာ နိရန္တရဂဏနာတိ ဝေဒိတဗ္ဗာ။

ကောဋစိကာတိ၊ ကား။ ဣတ္တိနိမိတ္တံ၊ မိန်းမနိမိတ်တည်း။ ဝါ၊ တစ်နည်း။
ဧတေဟိ၊ ထိုယောက်ျား အင်္ဂါဇာတ်, မိန်းမအင်္ဂါဇာတ်တို့ဖြင့်။ ယော အက္ကောသော၊ အကြင် ဆဲရေးခြင်းသည်။ (အတ္ထိ။) ဧသော၊ ဤဆဲရေးခြင်းသည်။ ဟီနောနာမ၊ ယုတ်ညံ့ သည် မည်သော။ အက္ကောသော၊ ဆဲရေးခြင်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။
၁၆။ ဣဒါနိ၊ အက္ကောသ ၁ဝ မျိုးကို ပြပြီးရာ ယခုအခါ၌။ တေသံ ဇာတိ အာဒီနံ၊ ထိုဇာတိ အစရှိသော အက္ကောသတို့၏။ ပဘေဒဝသေန၊ အပြား၏ အစွမ်း ဖြင့်။ အာပတ္တိံ၊ သို့။ ရောပေတွာ၊ တင်၍။ ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူလိုသည်၏ အဖြစ် ကြောင့်။ ဥပသမ္ပန္နော ဥပသမ္ပန္တိ အာဒိံ၊ အစရှိသော စကားရပ်ကို။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုစကားရပ်၌။ ခုံသေတုကာမော၊ ပေ၊ မင်္ကုကတ္တုကာမောတိ၊ ကား။ အက္ကောသိတုကာမော၊ ဆဲရေးခြင်းငှာ လိုလားသည်။ ဝါ၊ ဆဲရေးလိုသည်။ ပဓံသိတုကာမော၊ လွှမ်းမိုး နှိပ်စက်ဖျက်ဆီးခြင်းငှာ လိုလားသည်။ ဂရဟိတုကာ မော၊ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်းငှာ လိုလားသည်။ နိတ္တေဇံ၊ အရှိန်အစော် မရှိသူ၏ အဖြစ်ကို။ (ဘာဝပ္ပဓာန။) ကတ္တုကာမော၊ သည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။) ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။ [အက္ကော သိတုကာမောသည် ခုံသေတုကာမော၏ အဖွင့်, ပဓံသိတုကာမော ဂရဟိတု ကာမောတို့သည် ဝမ္ဘေတုကာမော၏ အဖွင့်၊ နိတ္တေဇံ ကတ္တုကာမောသည် မင်္ကု ကတ္တုကာမော၏ အဖွင့်တည်း။]
ဟီနေန ဟီနန္တိ၊ ကား။ ဟီနေန၊ ယုတ်ညံ့သော။ ဇာတိဝစနေန၊ ဇာတ်ကို ပြောဆိုကြောင်းစကားဖြင့်။ ဟီနဇာ၊ ပြောဆို၏” ဟု ပါဠိတော်၌ စပ်။)
ဧတေန ဥပါယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။ သဗ္ဗပဒေသု၊ ဟီနေန ဥက္ကဋ္ဌံ အစရှိသော အလုံးစုံသော ပုဒ်တို့၌။ အတ္ထော ဝေဒိတဗ္ဗော။
စ၊ ဆက်။ ဧတ္ထ၊ ဤဟီနေန ဟီနံ အစရှိသော စကားရပ်၌။ (“စောဒနာ သောဓနာနယော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။” ဟု ထည့်စပ်။) ဟီနေန၊ ယုတ်ညံ့သောဇာတ် အစရှိသော စကားဖြင့်။ ဟီနံ၊ ယုတ်ညံ့သော ဇာတ်ရှိသော ရဟန်းကို။ ဝဒန္တော၊ ပြောသော ရဟန်းသည်။ သစ္စံ၊ မှန်သော စကားကို။ ကိဉ္စာပိ ဝဒတိ၊ အကယ်၍ကား ပြောပါပေ၏။ ပန၊ ထိုသို့ပင် အမှန်ကို ပြောပါသော်လည်း။ ဩမသိတုကာမတာယ၊ ဆဲရေးခြင်းငှာ အလိုရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ ဝါစာယ ဝါစာယ၊ စကားခွန်းတိုင်း စကားခွန်းတိုင်း၌။ ပါစိတ္တိယံ (ဟောတိ။)
ဥက္ကဋ္ဌေန၊ မြတ်သော ဇာတ် အစရှိသောအားဖြင့်။ ဟီနံ၊ ယုတ်ညံ့သော ရဟန်းကို။ ဝဒန္တောစ၊ ပြောသော ရဟန်းသည်လည်း။ အလီကံ၊ ချွတ်ချော်သော စကားကို။ ကိဉ္စာပိ ဘဏတိ၊ အကယ်၍ကား ပြောပါပေ၏။ ပန၊ ထိုသို့ပင် ချွတ်ချော် သော စကားကို ပြောပါသော်လည်း။ ဩမသိတုကာမတာယ၊ ကြောင့်။ ဣမိနာဝ သိက္ခာပဒေန၊ ဖြင့်သာ။ ပါစိတ္တိယံ၊ သို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ပုရိမေန၊ ရှေ့မုသာဝါဒ သိက္ခာပုဒ်ဖြင့်။ (ပါစိတ္တိယံ၊ သို့။) န (အာပဇ္ဇတိ)၊ မရောက်။
ယောပိ၊ အကြင်ရဟန်းသည်လည်း။ (ဝဒတိ၌ လှမ်းစပ်။) (တွံ၊ သင်သည်။) အတိစဏ္ဍာလော၊ စဏ္ဍာလ တို့ထက် လွန်သော စဏ္ဍာလသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ (တွံ၊ သည်။) အတိဗြာဟ္မဏော၊ ဗြာဟ္မဏတို့ထက် လွန်သော ဗြာဟ္မဏသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ (တွံ၊ သည်။) ဒုဋ္ဌစဏ္ဍာလော၊ ပျက်သော စဏ္ဍာလသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ (တွံ။) ဒုဋ္ဌဗြာဟ္မဏော၊ ပျက်သော ဗြာဟ္မဏသည်။ အသိ၊ ၏။ ဣတိ အာဒီနိ၊ ဤသို့ အစရှိသော စကားတို့ကို။ ဝဒတိ၊ ပြော၏။ သောပိ၊ ထိုရဟန်းကိုလည်း။ အာပတ္တိယာ၊ ပါစိတ်အာပတ်ဖြင့်။ ကာရေ တဗ္ဗော၊ ပြုစေထိုက်၏။ ဝါ၊ ဆုံးဖြတ်ထိုက်၏။ အာပတ္တိယာ ကာရေတဗ္ဗောတိ ပါစိတ္တိယေန ကာရေတဗ္ဗော၊ ဥပသဂ္ဂါဒိမတ္တဝိသိဋ္ဌာနံ-အတိ ဥပသာရပုဒ် စသည်မျှ ဖြင့်သာ ထူးကုန်သော၊ အတိစဏ္ဍာလာဒိပဒါနံ ပါဠိယံ အာဂတေသုယေဝ သင်္ဂဟိ တတ္တာ၊- ဋီကာ။]
၂၆။ ပန၊ ဆက်။ သန္တိ ဣဓေကစ္စတိ ဝါရေ၊ သန္တိ ဣဓေကစ္စေဟူသော ဝါရ၌။ ပရိဟရိတွာ၊ ရှောင်လွှဲ၍။ ဝုတ္တဘာဝေန၊ ပြောဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒုက္ကဋံ (ဟောတိ။) [ပါဠိတော်၌ လာသော “စောရောသိ” အစရှိသော တိုက်ရိုက်ပြောမှုကို ရှောင်လွှဲ၍ ပြောဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဒုက္ကဋ်သာ သင့်၏။]
ယေနူန၊ ပေ၊ န မယန္တိ ဝါရေသုပိ၊ တို့၌လည်း။ ဧသေဝနယော။
ပန၊ ဆက်။ အနုပသမ္ပန္နေ၊ ရဟန်း မဟုတ်သူ၌။ (ဝဒန္တဿ၊ ပြောဆိုသော ရဟန်း၏။) စတူသုပိ၊ ၄ ပါးလည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ဝါရေသု၊ တို့၌။ ဒုက္ကဋမေဝ၊ သည်သာ။ (ဟောတိ။) [၁၊ ဟီနေန ဟီနံ စသော ဝါရ၊ ၂- သန္တိ ဣဓေကစ္စေ စသော ဝါရ၊ ၃- ယေနူန စသော ဝါရ၊၄- န မယံ စသော ဝါရတို့၌ ရဟန်း မဟုတ်သူကို ပြောဆိုသောကြောင့် ဒုက္ကဋ်ချည်း သာ-ဟူလို။ ]
(တွံ၊ သည်။ စောရော၊ သူခိုးသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ ဂဏ္ဌိဘေဒကော၊ အိမ်၏ အထုံးအဖွဲ့ အဆက်အစပ်ကို ဖြတ်တောက်တတ်သူသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အာဒိဝစနေဟိ ပန၊ ဤသို့အစရှိသော စကားတို့ဖြင့်ကား။ (ဝဒန္တဿ၊ ပြော ဆိုသော ရဟန်း၏။) ဥပသမ္ပန္နေပိ၊ ရဟန်း၌လည်းကောင်း။ အနုပသမ္ပန္နေပိ၊ ရဟန်း မဟုတ်သူ၌လည်းကောင်း။ သဗ္ဗဝါရေသု၊ အလုံးစုံသော ၄ ဝါရတို့၌။ ဒုက္ကဋမေဝ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်ချည်းသာ။ (ဟောတိ)။ [စောရောသီတိ အာဒီနံ ပန ကေနစိ ပရိယာ ယေန ပါဠိယံ- အနာဂတတ္တာ ဒုက္ကဋံ ဝုတ္တံ၊- ဋီကာ။]
ပန၊ ဆက်။ ဒဝကမျှတာယ၊ ရယ်မြူးခြင်းကို အလိုရှိသူ၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ပြက်ရယ် ပြုလို, ပြောင်လှောင်လိုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝဒန္တဿ၊ ပြောဆိုသော ရဟန်း၏။) ဥပသမ္ပန္နေပိ အနုပသမ္ပန္နေပိ သဗ္ဗဝါရေသု ဒုဗ္ဘာသိတံ၊ ဒုဗ္ဘာသိတ အာပတ်သည်။ (ဟောတိ။) [ဒုဗ္ဘာသိတံအရ မကောင်းသဖြင့် ပြောဆိုအပ်သော စကားရသော်လည်း ထိုစကားကြောင့် သင့်ရောက်သော အာပတ်ကို ကာရဏူ ပစာရအားဖြင့် ဒုဗ္ဘာသိတဟု ဆိုသည်။]
ဒဝကမျတာနာမ၊ မည်သည်။ ကေဠိ၊ ပြက်ရယ်ပြုခြင်းတည်း။ ဟဿာဓိပ္ပာယတာ၊ ရယ်မြူးခြင်း၌ ဖြစ်သော အလိုရှိသူ၏ အဖြစ်တည်း။ [ကေဠိကို “ဟဿာဓိပ္ပာယတာ” ဟု ဖွင့်သည်၊ ဟဿာဓိပ္ပာယတာတိ ပုရိမဒဿ အတ္ထဝိဝရဏံ၊- ဋီကာ။]
စ၊ ဆက်။ ဣမသ္မိံ သိက္ခာပဒေ၊ ၌။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းယောက်ျားကို။ ထပေတွာ၊ ထား၍။ ဘိက္ခုနီအာဒယော၊ ဘိက္ခုနီ အစရှိကုန် သော။ သဗ္ဗသတ္တာ၊ တို့သည်။ အနုပသမ္ပန္နဋ္ဌာနေ၊ အနုပသမ္ပန္နအရာ၌။ ဌိတာ၊ တည် ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိထိုက်ကုန်၏။ [အနုပသမ္ပန္န၌ (အ)၏ အနက်ကို သဒိသအနက် မယူမူ၍ အညအနက်ကို ယူပြီးလျှင် ရဟန်းယောက်ျားမှ တစ်ပါး သော ဘိက္ခုနီ, ရှင်သာမဏေ, သာမဏေမ, သိက္ခမာန်, လူနတ်တိရစ္ဆာန်တို့ကို အနုပသမ္ပန္နအရ ယူပါ-ဟူလို။]
၃၅။ အတ္ထပုရေက္ခာရဿာတိ အာဒီသု၊ အစရှိသော စကားရပ်တို့၌။ ပါဠိယာ၊ ၏။ အတ္ထံ၊ 'အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို။ ဝဏ္ဏယန္တော၊ ဖွင့်ပြသော ရဟန်းသည်။ အတ္ထ ပုရေက္ခာရော၊ အနက်ကို ရှေးရှုံသူမည်၏။ [ရှေးခေတ်က အဋ္ဌကထာစာအုပ် မရှိသေး၊ပါဠိတော်ကို နှုတ်ဖြင့် အနက်အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ပြကြရသည်၊ ယခုခေတ်၌ ကား အဋ္ဌကထာစာအုပ်များ ရှိနေကြပြီ။]
ပါဠိံ၊ ပါဠိကို။ ဝါစေန္တော၊ ဆိုစေသူသည်။ ဝါ၊ ပို့ချသူသည်။ ဓမ္မပုရေက္ခာရော၊ ပါဠိကို ရှေးရှုသူမည်၏။
အနုသိဋ္ဌိယံ၊ သွန်သင် ဆုံးမခြင်း၌။ ဌတွာ၊ တည်၍။ (ကထေန္တော၌ စပ်။)' ဣဒါနိပိ၊ ယခုဘဝ၌လည်း။ (တွံ၊ သည်။) စဏ္ဍာလော၊ သည်။ အသိ၊ ဖြစ်နေ၏။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။ မာအကာ သိ၊ မပြုပါလင့်။ တမောတမပရာယဏော၊ တမောတမပရာယဏပုဂ္ဂိုလ်သည်။ မာ အဟောသိ၊ မဖြစ်ပါလင့်။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသော။ နယေန၊ ဖြင့်။ ကထေ န္တော၊ ပြောဆိုသော ရဟန်းသည်။ အနုသာသနိပုရေက္ခာရောနာမ၊ သွန်သင်ခြင်းကို ရှေးရှုသူမည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော။
သေသံ၊ပေ၊ ဒုက္ခဝေဒနန္တိ၊
ပန၊ ဆက်။ ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ ဒုဗ္ဘာသိတာပတ္တိ၊ သည်။ ဝါစာစိတ္တတော၊ ကြောင့်။ သမုဋ္ဌာတိ၊ ၏။ တြိယံ၊ ပေ၊ သုခါစ၊ သုခဝေဒနာလည်းကောင်း။ မဇ္ဈတ္တာစ၊ ဥပေက္ခာဝေဒနာလည်းကောင်းတည်း။ ဣတိ၊ အပြီီးတည်း။
. . . ဒုတိယံ၊ သော။ ဩမ်သဝါဒသိက္ခာ ပဒံ၊ တည်း။ **မာတမောတပရာယဏော** ။ ။အချို့စာအုပ်များ၌ “မာတမောသိ, မာတမပရာ ယဏော အဟောသိ” ဟု ရှိ၏၊ ၁-တမောတမပရာယဏပုဂ္ဂိုလ်, ၂-တမောဇောဓိပရာယဏ ပုဂ္ဂိုလ်, ၃-ဇောတိတမပရာယဏပုဂ္ဂိုလ်, ၄-ဇောတိဇောတိပရာယဏပုဂ္ဂိုလ်ဟု ကောသလ သံယုတ်ပါဠိတော်၌ ၄ မျိုး ခွဲပြထား၏၊ ထို ၄ မျိုးတွင် တမောတမပရာယဏပုဂ္ဂိုလ်ကို ရည်ရွယ်၍ ဆိုသောကြောင့် “မာ တမောတမပရာယဏော အဟောသိ” ပါဌ်သာ သင့်သည်၊ တမော-ယခုဘဝ၌ မှောင်သည်၊ (ဟုတွာ၊) တမပရာယဏော-အမှောင်လျှင် လည်းလျောင်းရာ ရှိသူသည်၊ မာ အဟောသိ-လင့်။