၃၆။
တတိယသိက္ခာပဒေ၊ ၌။
ဘဏ္ဍနဇာတာနန္တိ၊ ကား။
သဉ္ဇာတဘဏ္ဍနာနံ၊ လွန်စွာဖြစ်သော မိမိတို့ဘက်တွင် တိုင်ပင်ခြင်း ရှိကုန်သော။
(ဘိက္ခူနံ၌ စပ်။)
ဘဏ္ဍနန္တိ၊ ကား။
ကလဟဿ၊ ခိုက်ရန်ဖြစ်ခြင်း၏။
ပုဗ္ဗဘာဂေါ၊ ရှေ့အဖို့၌ ဖြစ်သော တိုင်ပင်ခြင်းတည်း။
ဣမိနာစ၊ ဤသူသည်လည်း။
ဣဒံ၊ ဤအမှုကို။
ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။
ဣမိနာစ၊ သည်လည်း။
ဣဒံ၊ ကို။
ကတံ၊ ပြီ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ သူတို့က ဆိုအပ် သော်။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝက္ခာမ၊ ငါတို့က ပြောဆိုကြစို့။
ဣတိ အာဒိကံ၊ ဤသို့ အစရှိသော။
သကသကပက္ခေ၊ မိမိ မိမိတို့ဘက်၌။
သမ္မန္တနံ၊ သဘောတူ တိုင်ပင်ခြင်းတည်း။
ကလဟောတိ၊ ကား။
အာပတ္တိဂါမိကော၊ အာပတ်သို့ ရောက်စေတတ်သော။
ကာယ ဝါစာဝီတိက္ကမော၊ ကိုယ်နှုတ်တို့၏ လွန်ကျူးခြင်းတည်း။
[ပဟာရဒါန ပါစိတ်အာပတ် သင့်လောက်အောင် ရိုက်နှက်ပုတ်ခတ်မှုဟူသော ကိုယ်၏ လွန်ကျူးမှု, ဩမသဝါဒ ပါစိတ်အာပတ် သင့်လောာက်အောင် ဆဲရေးခြင်းဟူသော နှုတ်၏ လွန်ကျူးမှု ဟူလို။]
ဝိဝါဒေါတိ၊ ကား။
ဝိဂ္ဂါဟိကကထာ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် ယူကြောင်း စကားတည်း။
တံ ဝိဝါဒံ၊ ထိုဆန့်ကျင်ဘက် ပြောဆိုခြင်းသို့။
အာပန္နာနံ၊ ရောက်ကုန်သော။
ဝိဝါဒါ ပန္နာနံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် ပြောဆိုခြင်းသို့ ရောက်ကုန်သော။
(ဘိက္ခူနံ၌ စပ်။)
ပေသုညန္တိ၊ ကား။
ပိသုဏဝါစံ၊ ချစ်သူ ၂ ယောက်တို့ကို ကွဲပြားအောင် ချေမှုန်း ကြောင်း စကားကို။
ပိယဘာဝဿ၊ ချစ်အပ်သူ၏ အဖြစ်ကို။
သုညကရဏဝါစံ၊ ကင်းဆိတ်အောင် ပြုကြောင်း စကားကို။
(“ဥပသံဟရန္တိ၊ ပို့ဆောင်ကြကုန်၏” ဟု ပါဠိတော်၌ စပ်။)
ဣတိ၊ ဤအနက်သည်။
ဝါ၊ ကို။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။
ဝါ၊ ဆိုလို သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
၃၇။
ဘိက္ခုပေသုညတိ၊ ကား။
ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့၏။
ပေသုညေ၊ ချောပစ် ကုန်းတိုက်ခြင်းကြောင့်။
ဘိက္ခုတော၊ ရဟန်းတစ်ပါး၏ အထံမှ။
သုတွာ၊ ကြားရ၍။
ဘိက္ခုနာ၊ ရဟန်းတစ်ပါးသည်။
ဘိက္ခုဿ၊ ရဟန်းတစ်ပါး၏ (အထံသို့)။
ဥပသံဟဋ ပေသုညေ၊ ပို့ဆောင်အပ်သော ချောပစ်ကုန်းတိုက်ကြောင်း စကားကြောင့်။
(ပါစိတ္တိယံ ဟောတိ၌ စပ်။)
ဣတိ အတ္တော၊ ဤကား အဓိပ္ပာယ်နက်။
ဘဏ္ဍနဇာတာ
။ ။ဘဏ္ဍနံ ဇာဟံ ဧတေသန္တိ ဘဏ္ဍနဇာတာ၊ သမ္မန္တနန္တိ ရဟော သံသဒ္ဒနံ၊ ဟတ္ထပရာမာသာဒိဝသေန မတ္ထကံ ပတ္တော ကလဟော ဇာတော ဧတေသန္တိ ကလဟဇာတာ၊ အနာပတ္တိဂါမိကံ ဝိရုဒ္ဓဝါဒဘူတံ ဝိဝါဒံ အာပန္နာတိ ဝိဝါဒါပန္နာ၊ ဤပုဒ်တို့၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ပါတိမောက်ဘာသာဋီကာ, သဟဓမ္မိကဝဂ်, ဥပဿုတိသိက္ခာပုဒ်၌ ပြထားပြီ။ [ဝိဂ္ဂဟံ +သံဝတ္တေတီတိ ဝိဂ္ဂါဟိကာ (ကထာ)။]
ဘိက္ခုပေသုညေ
။ ။“ဘိက္ခူနံ +ပေသုညံ ဘိက္ခုပေသုညံ" ဟု ဆဋ္ဌီတပ္ပုရိသ် သမာသ် ပြု၊ ထိုဘိက္ခူခံအရ ဘိက္ခုတို့ဟူသည် မည်သည့်ဘိက္ခူတို့ပါနည်းဟု မေးဖွယ်ရှိ၍ “ဘိက္ခုတော ဘိက္ခုနာ, ဘိက္ခုဿ” ဟု မိန့်သည်၊ ဘိက္ခုတောကို သုတွာ၌ စပ်၊ ဘိက္ခုနာကိုသံဟဋ၌ စပ်၊ ပေသုညပုဒ်၏ အဖွင့်ကို ကင်္ခါဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။
၃၈။
ဒွီဟာကာရေဟီတိ၊ ကား။
ဒွီဟိကာရဏေဟိ၊ ၂ ပါးသော အကြောင်း တို့ကြောင့်။
(ပေသုညံ ဟောတိ၌ စပ်။)
ပိယကမျဿဝါတိ၊ ကား။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ပြော ဆိုလိုက်ရသည်ရှိသော်။
အဟံ၊ သည်။
ဧတဿ၊ ဤသူ၏။
ပိယော၊ ချစ်အပ်သူ (အချစ်ခံရသူ) သည်။
ဘဝိဿာမိ၊ ဖြစ်ရလိမ့်မည်။
ဣတိ၊ သို့။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
ပိယဘာဝံ၊ ချစ်အပ်သူ၏ အဖြစ်ကို။ (အချစ်ခံရခြင်းကို။)
ပတ္ထယမာနဿ၊ တောင့် တသော ရဟန်း၏။
(ပိယကမျတာယ) ဝါ၊ ချစ်ခြင်းကို အလိုရှိသူ၏ အဖြစ်ကြောင့် သော်လည်းကောင်း။ (ဤသို့ ထည့်ပေး။)
ဘေဒါဓိပ္ပာယဿဝါတိ၊ ကား။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ပြောဆိုလိုက်ရသည်ရှိသော်။
အယံ၊ ဤသူသည်။
ဧတေန၊ ထိုသူနှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ တကွ။
ဘိဇ္ဇိဿတိ၊ ကွဲလိမ့်မည်။
ဣတိ၊ သို့။
ပရဿ၊ သူတစ်ပါး၏။
ပရေန၊ သူတစ်ပါးနှင့်။
ဘေဒံ၊ ကွဲပြားခြင်းကို။
ဣစ္ဆန္တဿ၊ အလိုရှိသော ရဟန်း၏။
(ဘေဒါဓိပ္ပာယတာယ) ဝါ၊ ကွဲပြားခြင်း၌ ဖြစ်သော အလိုရှိသူ၏ အဖြစ်ကြောင့်သော်လည်းကောင်း။ (ဤသို့ ထည့်စပ်မှ ဒွီဟိ ကာရဏေဟိအရ သရုပ်ပေါ်သည်။)
ဇာတိတောပီတိ အာဒိ၊ ဇာတိတောပိ အစရှိသော။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော စကား ရပ်သည်။
ပုရိမသိက္ခာပဒေ၊ ၌။
ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းရှိသည်သာ။
[“ဝေနဇာတီတိ တစ္ဆကဇာတိ” စသည်ဖြင့် ပြဆိုခဲ့ပြီ-ဟူလို။ ]
ဣဓာပိ၊ ဤသိက္ခာပုဒ် ၌လည်း။
(ပိဖြင့် ရှေ့သိက္ခာပုဒ်ကို ပေါင်း။)
ဘိက္ခုနိံ၊ ကို။
အာဒိံ ကတွာ၊ အစပြု၍။
သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံသော သတ္တဝါတို့သည်။
အနုပသမ္ပန္နာနာမ၊ န္နတို့မည်၏။
န ပိယ ကဗျဿ န ဘေဒါဓိပ္ပာယဿာတိ၊ ကား။
ဧကံ၊ တစ်ပါးသော။
အက္ကောသန္တံ၊ ဆဲရေးနေသော ရဟန်းကိုလည်းကောင်း။
ဧကံ၊ သော။
ခမန္တံ စ၊ သည်းခံနေသော ရဟန်းကိုလည်းကောင်း။
ဒိသွာ၊ ၍။
(ဘဏန္တဿ၌ စပ်။)
အဟောနိလ္လဇ္ဇော၊ အော်. အရှက် မရှိလေစွ။
ဤဒိသမ္ပိနာမ၊ ဤကဲ့သို့ ရှုအပ်သည်လည်းမည်သော (ဤမျှ လောက် သည်းခံနေသော။) ဘဝန္တံ= အရှင်ကောင်းကို။
ပုန၊ တစ်ဖန်။
ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ပြော ဆိုထိုက်၏ဟု။ (ဆဲရေးထိုက်၏ဟု။)
မညိဿတိ၊ မှတ်ထင်ပါဘိ၏။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
ကေဝလံ၊ ပိယကမျတာ, ဘေဒါဓိပ္ပာယတာ မဖက် သက်သက်။
ပါပဂရဟိ တာယ၊ ယုတ်မာသူကို ကဲ့ရဲ့ခြင်းရှိသူ၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ဘဏန္တဿ၊ ပြောဆိုသော ရဟန်း၏။
အနာပတ္တိ၊ အနာပတ်သည်။
(ဟောတိ)။
သေသံ၊ ပေ၊ တိဝေဒနန္တိ၊
**မှတ်ချက်** ။ ။စောရောသိ စသော ပါဠိမုတ္တက အက္ကောသ စကားကို ဆောင်ခြင်း ကြောင့် ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏၊ “ဦးတိဿ က ကိုယ်တော့်ကို စာ မတတ်ပါဘူးလို့ ပြောနေ တယ်” စသော စကားကို မိမိကို ချစ်အောင် ပို့ဆောင်ရာ၌ ဤသိက္ခာပုဒ်ဖြင့် အာပတ် မသင့်ပါ၊ သို့သော် ဒုက္ကဋ်အာပတ် ဖြစ်သင့်၏-ဟု ဋီကာ၌ ဝဒန္တိဝါဒ လာ၏။